Budowa „naszej” szkoły.

Przy okazji Dnia Nauczyciela warto podkreślić, iż metryka sulejowskiego szkolnictwa powszechnego ma ponad 200 lat i sięga 1805 r., kiedy to władze pruskie nakazały organizację szkoły w Sulejowie. Była to jednak placówka mocno ograniczona z zaledwie jednym nauczycielem. Dopiero po odzyskaniu niepodległości i wprowadzeniu przymusu szkolnego dla dzieci w wieku 7-14 lat można było przystąpić do organizacji 7-klasowej szkoły polskiej. Było to bardzo trudne ze względu na brak odpowiednich warunków lokalowych. Stąd też uruchamianie poszczególnych klas odbywało się stopniowo, początkowo w kilku prywatnych budynkach przy ul. Górnej, Piotrkowskiej, Koneckiej i na Placu Targowym, wszędzie tam, gdzie były takie możliwości. Ogromne zasługi położył w przy tym dyrektor szkoły i prezes OSP Józef Siechowski. W 1929 r. placówkę podzielono na dwie jednostki: Szkołę męską nr 1 pod kierownictwem Stanisława Janczewskiego przy ul. Szkolnej i Szkołę żeńską nr 2 pod kierownictwem Kajetana Grzybka przy ul. Koneckiej.

Wciąż brakowało jednak własnego budynku szkolnego. Już w 1929 r. w budżecie miasta przeznaczono 18.000 zł na ten cel, a wraz z darami mieszkańców fundusz szkolny przekroczył 50.000 zł. Dopiero jednak w 1936 r. Sulejowianie w czynie społecznym wykopali fundamenty pod budowę szkoły. Prace trwały przez trzy lata, aż do sierpnia 1939 r., tak iż nauka w nowym budynku szkolnym miała rozpocząć się 1. września. Wybuch wojny pokrzyżował jednak te plany, a budynek zajęło wojsko niemieckie na kwatery, niszcząc szereg gotowych już sprzętów szkolnych.

Krzysztof Bojarczuk

SULEJÓW 1922 - uczniowie Nawarra Janczewski Czubryt - podpis SULEJÓW 2015 - Szkoła nr 1 - podpis