Sztandarowa inwestycja PRL-u.

W latach 50. XX w. Łódź borykała się z brakiem wody pitnej, dlatego w 1959 r. rozpoczęto prace nad projektem odpowiedniego rurociągu i tamy spiętrzającej wodę na Pilicy. Jednak do prac ziemnych przystąpiono dopiero w lipcu 1969 r. Wybudowano zaporę w Smardzewicach o długości 1.200 m., wysokości 16 m i kubaturze nasypu 567 tys. m³ (sam Zalew Sulejowski przy najwyższym spiętrzeniu wody zajmuje powierzchnię 26,3 km², ma głębokość 12,4 m oraz pojemność 109 mln m³). Pomimo konieczności obwałowania nisko położonych terenów na sulejowskim Podklasztorzu, udało się skrócić harmonogram o rok i w grudniu 1973 r. oddano Zalew do użytkowania. Dzięki temu spadł koszt inwestycji z początkowo zakładanych 780 mln zł do 623 mln zł. Dla Sulejowa budowa Zalewu była i jest jednym z kilku czynników napędzających turystyczną koniunkturę.

Krzysztof Bojarczuk

SMARDZEWICE 1972 - budowa zalewu - podpis

Inwestycję prowadzono z dużym rozmachem. Łącznie liczba pracowników sięgnęła 1.500 osób, z czego 1/3 na stałe pracowała przy budowie. Bieżące projekty wykonywały 4 biura projektowe, wspomagane przez liczne instytucje i wyższe uczelnie. Materiały sprowadzało około 60 dostawców z kilkunastu krajów. Smardzewice 1972 r.

SMARDZEWICE 1973 - E. Gierek na tamie - podpis

 

 

Budowę często odwiedzali prominentni dygnitarze PRL-u. Na zdjęciu drugi z lewej stoi I sekretarz KC PZPR Edward Gierek. Obok kierownictwo „Hydrobudowy”. Smardzewice 1973 r.

SULEJÓW 2014.03 - brzozy na Piaskach - podpis

Lasy wokół Sulejowa i Zalewu stanowią pozostałość prastarej Puszczy Pilickiej i są ostoją wielu gatunków zwierząt. Od 1994 r. tereny te są chronione w ramach Sulejowskiego Parku Krajobrazowego. Na zdjęciu ulubione miejsce weekendowych wycieczek Sulejowian – cypel na Piaskach.

  • SMARDZEWICE 1972 - budowa zalewu - podpis
  • SMARDZEWICE 1973 - E. Gierek na tamie - podpis
  • SULEJÓW 2014.03 - brzozy na Piaskach - podpis